Daily Dutch Guateblabla Guatemala Retalhuleu

Verhuizen, rubbermatjes en een Nederlandse Invasie

Lieve lezers,

Voor de zoveelste keer verzuim ik weer om mijn Daily Dutch dagelijks bij te houden… Ik kan me niet zoveel meer herinneren van de afgelopen drie weken, maar onderstaande dagen zijn me wel bijgebleven! Hier een korte update van mijn leven in het inmiddels zomerse, hete Guatemala.

 

Woensdag 5 juli 2017
Vandaag kwam eindelijk Megan aan in Guatemala, mijn partner-in-crime, mijn nieuwe roomie, de S in het woord interns. ‘s Avonds werd ik thuis opgepikt door Gary, mijn stagebegeleider, waarna we via de McDonalds naar het vliegveld zoefden. En zo stond ik voor de derde keer in één maand voor de ingang van La Aurora, nog geen drie weken nadat ik mijn ouders huilend weer op de terugvlucht had gezet. Daar was ze dan eindelijk, met de zomerse teenslippers bungelend aan de volgepakte backpack. Ons avontuur samen kon eindelijk beginnen!

Gary bracht ons meteen door naar ons nieuw ‘appartementje’ in de kelder van het AMG Teamhouse. We waren best wel onder de indruk van wat Jen, Phil’s vrouw, van de oude, vieze ruimte gemaakt had. Twee keurig opgemaakte bedjes, matchend beddengoed en een ruim ingericht badkamertje. Als je ook wilt weten hoe ons optrekje er nu uitziet, verwijs ik je door naar mijn Engelse blog Happy New Apartment!  Hier kun je wat foto’s vinden. We slapen dus in hetzelfde huis als alle groepen, dus we kunnen gemakkelijk een oogje in het zeil houden. We mogen met de groepen mee-eten en anders hebben we een kokkin tot onze beschikking die tegen een kleine vergoeding eten voor ons wil maken. We vermaken ons prima hier!

Zaterdag 8 juli 2017
Nog maar een paar dagen na Megans aankomst stond er een heel leuk tripje gepland: een weekendje naar Xetulul en Xocomil! Die eerste is een groot pretpark, de tweede een enorm waterpark. Beide parken liggen in Retalhuleu, een provincie ten westen van de stad, waar je je echt in een tropisch gebied bevindt. Het is er enorm warm en vochtig en waar je ook kijkt, je ziet altijd wel ergens een palmboom. Retalhuleu staat ook bekend om de grote fruitplantages, dus het was al heel erg leuk om er alleen al doorheen te rijden. Om 7 uur ‘s ochtends werden we opgehaald door Gary, zijn vrouw Rachel, zoontje Xavi en Rachel en Jen, twee meiden die na het vertrek van hun groep nog drie weken extra in Guatemala bleven. Met een volgepakte bus reden we naar Xetulul, het pretpark, maar voordat we daar aankwamen, moesten we eerst nog even een paar uur file overleven. Midden op de weg stond namelijk een vrachtwagen, die met geen mogelijkheid meer vooruit kon komen. Met een jankende baby naast je en een temperatuur van 34 kan ik toch wel wat leukers bedenken. Rond een uur of twee kwamen we pas aan bij het park, waardoor we maar drie uurtjes de tijd hadden om alle attracties te verkennen. Gelukkig kwamen we er al snel achter dat drie uur ook wel genoeg was, want na een ritje in de achtbaan, de Splash en een aantal andere misselijkmakende attracties was er weinig spannends meer over. ‘s Avonds sliepen we in een keurige, schone bungalow, waar we na een potje Kolonisten van Catan (wat anders) toch wel heel moe onze bedjes in kropen.

Zondag 9 juli 2017
Eindelijk naar Xocomil! Ik had al heel veel gave verhalen gehoord over dit ‘grootste waterpark’ van Guatemala en gelukkig was geen van die verhalen overdreven. Wat een gaaf park! Xocomil bestaat uit 14 glijbanen, twee grote zwembaden en een wildwaterbaan en talloze restaurantjes. Bij de meeste glijbanen moest je met een tweepersoonsband te trap op en dan met band en al de baan af, wat soms een stuk enger was dan dat het klinkt. Voor een kleine impressie stuur ik je door naar DO: Xetulul y XocomilWe hebben echt ontzettend veel lol gehad en ik heb heel wat angsten overwonnen. Bij elke glijbaan was op de trap aangegeven hoeveel treden je gelopen had, zodat je een beetje in kon schatten hoe hoog een baan was. De hoogste was maar liefst 196 treden! Deze glijbaan vond ik eerlijk gezegd toch een beetje eng, omdat je op een dun rubbermatje, met je hoofd vooruit, op je buik de baan af moest. 196 treden! Hieronder heb ik wat foto’s toegevoegd om een ideetje te geven hoe ongelofelijk gaaf Xocomil is. Als je ooit nog naar Guatemala komt… ga naar Xocomil!

 

Maandag 10 juli 2017
Dromen komen uit! Maandagavond hebben we dan eindelijk Team GU117 van World Servants van het vliegveld geplukt (vierde keer in één maand..). Ik heb daar zó lang naar uitgekeken, dat ik eigenlijk niet kon wachten tot het zover was. Sam had ons uitgenodigd om samen te eten en even samen tijd door te brengen voordat de Nederlandse Invasie aan zou komen. En zo zaten Sam, Anna, Claire, Jen, Rachel en ik lekker bij Taco Fresh, net buiten de poorten van onze beveiligde colonia. Jen had zo’n zin in crêpes dat we daarna nog doorreden naar een van de enorme winkelcentra hier in de stad. Op deze manier konden we ook nog even ‘wat boodschappen’ inslaan voor het team. Zakken bonen, liters yoghurt, tientallen koekjes, fruit, flessen sinaasappelsap, zakken cornflakes, groentes… van alles ging over de toonbank. Net toen we klaar waren om te betalen kregen we een berichtje van Megan, die ziek thuisgebleven was: JONGENS, DE GROEP IS AL GELAND! HOE KAN DIT?! Vol paniek probeerden we uit te vinden of het echt waar was.

“Sam, mag ik het schema nog eens zien?”
“Ja, kijk, het staat er echt, 20:12. Ze komen pas om tien uur.”
“Sam, 20:12 is niet tien uur, dat is acht uur… en dat was een half uur geleden!”
“Nee!”

Zo snel we konden gooiden we alle boodschappen achter in de bus, raceten we door naar het huis van Gary waar we Rachel en Jen afzetten, raceten we verder langs het teamhuis om Megan op te halen, langs de Wilsons om Phil in de auto te gooien en toen, hup, naar het vliegveld! Eenmaal daar aangekomen zat het hele team al keurig in de gele AMG-bus. Lekkere eerste indruk ja, het hele team is er al en dan komt de Guatemala-staf nog even aankakken. Het was wel heel leuk om alvast een kleine indruk van mijn leven door te geven aan de groep Nederlanders, die vol bewondering hun eerste indrukken van de stad probeerden te verwerken. Na de nodige veiligheidspreek over wat er wel en niet kan doken alle deelnemers tevreden in hun bedje. World Servants, dag 1, check!

GU117 is hier!

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply