Daily Dutch Guateblabla Guatemala Sacatepéquez

Vliegerfestival, nachtelijke shetlandpony’s en crêpes in Antigua

Woensdag 1 november 2017
Op 1 november vieren landen als Guatemala, Mexico en Belize Día de Muertos, Dag van de Doden. Niet mijn meest favoriete feestje, omdat veel mensen hier in Guatemala massaal naar de begraafplaatsen trekken. Ze geloven dat op 1 november de geesten van hun overleden geliefden terugkeren naar de aarde. Om de geesten welkom te heten, brengen mensen eten, sierraden, bloemen en kaarsen naar de graven en er is vaak een bandje dat muziek speelt. Dat aspect van de Dag van de Doden trok mij die dag niet zo, maar wat mij wel trok was een prachtig festival op ongeveer anderhalf uur rijden van de stad: het vliegerfestival in Sumpango. Tijdens dit festival laten tientallen mensen kleine vliegers op op een groot, open veld. Een mooi en gezellig gezicht dat al rond een uur of 7 begint, maar pas rond een uur of 11 ‘s ochtends begint pas het echte feest. Dan laten verenigingen, studenten of buurtgenoten de enorme vliegers zien waar ze soms al het hele jaar aan werken. En ze zijn écht enorm! Sommige barriletes zijn soms wel acht meter hoog en voorzien van de meest mooie kleuren en patronen. De vliegers worden in elkaar gezet met papier, touw en bamboestokken en de meesten zijn zo zwaar dat ze niet eens kunnen vliegen. Maar dat is ook niet altijd het idee. Hoe mooier de vlieger, hoe meer bewondering de bezoekers voor je hebben. Vroeger schreven mensen boodschappen op de vliegers en lieten die heel hoog in de hemel zweven, om zo de geesten van hun geliefden te bereiken, maar dat idee is een beetje verdwenen. Naast de spectaculaire vliegers waren er rondom het veld allemaal kraampjes met eten en souvenirtjes te vinden, waaronder een aantal met een volledig varken aan het spit. Dat eten konden we helaas niet eten, maar gezellig was het wel!

Hier een kleine impressie van hoe die vliegers eruitzien (en hoe groot ze zijn!):

Het vliegerfestival in Sumpango, Sacatepéquez. © Josué Goge

Vrijdag 10 november 2017
In de aanloop naar Kerst hebben ze hier in Guatemala ‘s avonds allemaal leuke festiviteiten, aangezien het hier al rond een uur of 5 helemaal donker is. Zo ook op vrijdag 10 november. Samen met Sam en Hannah en twee meiden van de kerk gingen we naar Noches de Luna, Nachten van de Maan, in de La Aurora-dierentuin in de stad. Elke vrijdag in de maand november wordt dit evenement gehouden. Zodra het donker wordt trekt de massa naar de dierentuin, waar je met een rood papiertje voor je zaklamp wordt toegelaten. In een compleet donker park (op een aantal kerstlichtjes na), ga je op zoek naar de dieren die op de borden worden aangegeven. Het klinkt misschien kinderachtig, maar ik vermaakte me prima. Met een kop warme chocolademelk (Guate is echt niet altijd warm!) liepen we met ons clubje door het park. We konden nog opvallend veel dieren zien, maar misschien kwam dat ook doordat ze verplicht buiten werden gehouden. De Dierenbescherming had er zijn handen vol aan gehad. Giraffen, leeuwen, witte tijgers, toekans, krokodillen, beren, wolven, shetlandpony’s, schildpadden en andere tropische dieren die je in Nederland niet ziet; het kwam allemaal voorbij. Na uren ronddwalen in het park moest Sam per se nog naar het amfibieënpark, maar dat scheen nog best lastig te vinden zijn in zo’n donker park. Een uur later hadden we dan eindelijk het ieniminie huisje gevonden, waar we na een minuut alweer uitgekeken waren. Met rode wangen en een paarse neus van de koud begaven we ons weer naar huis. Het was een gezellig avondje uit, maar mán, wat kan zo’n tropisch land toch koud zijn!

Woensdag 15 november 2017
Samen met Megan en Hannah vertrok ik deze dag voor (waarschijnlijk) de laatste keer naar mijn favoriete plaatsje op aarde: Antigua. In dit oude, Spaanse, koloniale stadje vindt je de leukste en kleurrijkste handwerkmarkt van het land. Aangezien het onze laatste keer was, moest er natuurlijk geshopt worden! Mijn doel was om nog een grote deken te kopen met de typische, kleurrijke print van Guatemala. Die verkopen ze in bijna elke shop, maar de juiste kleur vinden bleek nog een hele opgave. Simpele kleuren als bruin en roze doen ze niet aan in Guatemala, dus dan maar eentje met alle kleuren van de regenboog. Het was een bloedhete dag, maar ik zou de markt niet verlaten tot ik een oerlelijke kerstbal, een schilderijtje en een paar ‘herinneringen’ verzameld had (als verjaardagscadeautje heb ik allemaal glazen potjes gehad waarin in herinneringen aan Guatemala moest stoppen). Oververhit en hongerig gingen we lunchen bij tot nu toe een van de beste restaurantjes waar ik ooit gegeten heb in Guate: Luna de Miel (wat zoiets betekent als ‘maan van honing’ of ‘honingmaan’ – Joost mag weten waarom). Hier verkopen ze echt de lekkerste crêpes op aarde, dus als je je ooit in Guate bevindt: ga hier eten! Hoog op het dakterras, met een mooi uitzicht over Antigua, at ik na acht maanden weer eens pesto. Pesto met kaas, tomatensaus en kip, hmmm… Na de lunch shopten we nog even verder in een andere markt, waarna we moe en voldaan in de auto stapten op weg naar een heel klein dorpje naast Antigua genaamd Pastores. Dit dorpje staat bekend om zijn leerwinkeltjes en de handgemaakte producten die daar gemaakt worden. Een klein cowboydorpje waar de geur van leer al je neushaartjes prikkelt zodra je het dorpje binnenrijdt. Eenmaal daar aangekomen liet mevrouw Ávila een handgemaakte portemonnee maken voor manlief Sam en keken Megan en ik ondertussen onze ogen uit bij de andere producten. Wat een talenten! Een half uur later reden we weer terug naar de grote stad, waar we met onze magen nog vol van de crêpes vredig in slaap vielen.

Een vrouw op de markt in Antigua, Guatemala.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply