Daily Dutch Guateblabla Guatemala Sacatepéquez

Aardbeving, leegte en een nieuwe woonplek

“Hij richt zijn oog op de aarde en zij beeft, Hij raakt de bergen aan en zij stoten rook uit.” (Psalm 104:32)

Donderdag 22 juni 2017
Guatemala staat op de vierde plaats van landen die het hoogste risico hebben op natuurrampen. Ook vandaag ontkwam mijn prachtige land er niet aan toen vanochtend vroeg een tweede hevige aardbeving plaatsvond met een kracht van 6.9 op de schaal van Richter. Ik was net wakker geworden van de mensen in mijn slaapkamer toen mijn hele bed weer begon te schudden. Deze keer had ik wel door dat het een aardbeving was, dus stapte ik voorzichtig uit bed. De beving duurde iets langer dan 20 seconden, maar alle lampen in het huis blijven nog minutenlang door zwaaien. Twee aardbevingen in tien dagen! Mijn ouders hebben geluk dat ze ook deze bijzondere kant van Guatemala mogen meemaken en gelukkig heeft niemand van ons schade geleden, al was het epicentrum deze keer een stuk dichter bij de stad dan de andere beving. Na een lekker ontbijt en een spannende aardbevingevaluatie aan de keukentafel (“Waar was jij toen…?) arriveren we om 10 uur aan in mijn allerfavorietste stadje op aarde: Antigua. Een oud, koloniaal stadje van de Spanjaarden, dat totaal niet past in het landschap van de rest van Guatemala. We hebben een prachtig uitzicht over de stad vanaf Cerro de La Cruz, waar ik vandaag – na zes keer in Antigua – voor het eerst was. Daarna dalen we af naar het oude centrum van de stad, waar we genieten van de kleurrijke huisjes en de kenmerkende gele poort. Na een picknick in het centrale park gaan we door naar Artisan Market, een overvolle toeristenmarkt waar de kleuren en souvenirtjes je bijna dwingen iets te kopen. Dat doen we dan ook massaal. Om drie uur staat de bus weer klaar om ons terug te brengen naar het guesthouse, waar we verrast worden met heerlijke pizza’s. Daarna bereidt de groep zich voor op de terugreis van morgen en huilen mama en ik tot de tranen op zijn.

Papa en mama onder de kenmerkende gele boog van Antigua.

Vrijdag 23 juni 2017

Ik wil niet dat vandaag aanbreekt. Ik wil niet dat ze weggaan. Na een paar uurtjes slaap gaat om half 3 vanochtend de wekker. We moeten naar het vliegveld. Nu ik dit schrijf krijg ik weer tranen in mijn ogen. Ik wist dat ze weer weg moesten, maar het is zó zwaar om na zo’n prachtige tijd weer afscheid te moeten nemen van mijn papa en mama. Tijdens de busreis naar het vliegveld kan ik niets anders doen dan de tranen wegslikken, maar als ik de bus uitstap breek ik toch. Je dromen achterna gaan vraagt soms heel wat offers. Ik geef mijn ouders een laatste dikke knuffel en zwaai ze uit tot ik ze niet meer zie. Nog vijf maanden wachten tot ik ze weer zwaaiend kan begroeten. Voor even voel ik me verschrikkelijk alleen. Thuis aangekomen loop ik de lege slaapkamer binnen en kruip in het lege bed waar mijn ouders geslapen hebben. De geur van thuis hangt er nog. De tranen blijven maar stromen tot ik uitgeput in slaap val.

Een paar uur later word ik weer wakker en lijkt het alsof er dagen voorbij zijn. Ik kan de leegte in de slaapkamer niet meer aan en loop naar beneden. Phil komt vandaag en ik mag hem helpen bij het opknappen van de kelder. Deze week hebben we besloten dat mijn vriendinnetje Megan en ik in de kelder van het huis gaan wonen, zodat we onze eigen plek hebben en meer kunnen genieten van onze vrijheid. Het voelt goed om even mijn gedachten te richten op de lelijke muren van ons nieuwe appartementje. De ruimte bestaat uit drie gedeeltes en een badkamertje. Als je de deur inkomt sta je in de slaap-/woonkamer, het middelste gedeelte wordt een studeerkamertje en de achterste ruimte naast de badkamer wordt de keuken. We hebben een winkelcentrum net buiten de gates, die we – als we flink doorlopen – veilig kunnen bereiken en net buiten de bezoekerspoort zit een Duits bakkertje en wat winkeltjes. In het winkelcentrum is een supermarkt, een Pollo Campero, een bank, een McDonalds, een Subway en nog veel meer, waaronder Phil’s favoriete tacotoko. Ik kan niet wachten tot we in ons nieuwe appartementje trekken. We gaan er een mooi plekje van maken!

Hier volgen wat foto’s van hoe we het aantroffen, de foto’s van hoe het nu is volgen snel. (Ik hoor je bijna denken wil je daar echt wonen? Jazeker! Een likje verf en wat vegen doet al wonderen!)

De slaap-/woonkamer

 

De douche

 

De trap naar de keuken met links een stapelbed (die we er inmiddels uitgesloopt hebben).

 

De keuken

 

De gang naar het badkamertje.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply