Daily Dutch Guateblabla Guatemala

Pascua, Cayalá en eerste stagedag

Zondag 16 april 2017

Het was Pasen en daarom waren er maar liefst twee kerkdiensten achter elkaar, in totaal zo’n 4 en een half uur. Daarna genoten mijn nieuwe familie en ik van een rustige zondag en een zware lunch bij de Kentucky Fried Chicken. Later op de dag werd ik verrast met een uitstapje naar Paseo Cayalá, een van de duurste wijken van Guatemala Stad met erg dure winkels en prachtige appartementen waar de meeste Guatemalteken niet eens van durven dromen.

Maandag 17 april 2017

De eerste stagedag! Om 12 uur ‘s middags werd ik opgehaald door Gary, mijn stagebegeleider. We lunchten samen om elkaar beter te leren kennen en daarna gingen we op pad om een Guatemalteeks nummer te regelen. Na uren wachten en rondlopen is het eindelijk gelukt! Soy 502! Daarna wilden we een Guatemalteekse rekening openen zodat het makkelijker voor mij is om te betalen en geld over te maken, maar dat bleek niet mogelijk omdat ik officieel geen inwoner van Guatemala ben. Ik ben inmiddels 12 dagen verder en kan nog steeds niet mijn eigen eten betalen… Na het regelen van het nieuwe nummer bracht Gary me naar AMG waar ik een groot deel van mijn nieuwe collega’s en mijn nieuwe gastgezin ontmoette. Het gezin is erg aardig en ze wonen in een groot huis in een veilige residencia in San Cristóbal, net buiten de stad.

Dinsdag 18 april 2017

Vandaag dan écht de eerste stagedag. Om 7 uur ‘s ochtends moeten we van huis, omdat het bijna een uur kost om op tijd op het kantoor te komen. En dat terwijl mijn nieuwe huis en het kantoor maar 12 kilometer bij elkaar vandaan liggen. Ik rij elke dag met Estefany mee, mijn ‘gastzus’, die ook bij AMG werkt. De eerste dag op kantoor was moeilijk, omdat er nog niet zoveel te doen was en omdat Gary van tien tot twee een vergadering had en daarna niet meer is teruggekomen. Zijn advies was om eerste even veel rond te lopen, met mensen te praten, met kinderen te spelen en te ontdekken hoe het lunchsysteem werkt. Je moet hier je eigen bestek en bord meenemen en je kunt kiezen of je je eigen eten meeneemt of eet wat de keukendames van AMG die dag serveren. Het was moeilijk, omdat ik veel alleen was en veel tijd had om na te denken. En als ik tijd heb om na te denken, dan dwalen mijn gedachten al snel af naar thuis, mijn eigen bed en het ‘normale’ eten daar. Dat is niet goed, want dan vergeet ik waarom ik hier eigenlijk naartoe wilde. Alles komt goed, ik heb alleen wat tijd nodig.

 

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Yolanda Swager
    23 April 2017 at 17:46

    Hoi schat, ik heb je Nederlandse blog afgedrukt en naar oma opgestuurd zodat zij ook een beetje op de hoogte kan blijven.
    Dat zal zij namelijk heel fijn vinden.
    Er wordt regelmatig in de kerk naar je gevraagd en we kunnen met trots vertellen dat je het geweldig doet in Guatemala.
    dikke kus van ons, Rooney, pap en mam.

    • Reply
      Mariëlle
      28 April 2017 at 04:17

      Zet die printer maar weer aan, want er staan flink wat nieuwe Nederlandse verhaaltjes online! Kus, Mar

    Leave a Reply