Daily Dutch Guateblabla Guatemala Sacatepéquez

Antigua, pepian en ceviche

Zaterdag 22 april 2017

Eindelijk een beetje rust! ‘s Middags stond er een tripje naar mijn geliefde Antigua op het programma. Antigua is zó mooi en bijzonder! De stad is gebouw door de Spaanse kolonisten en was vroeger de hoofdstad van Guatemala. Antigua is heel anders dan de rest van de steden in het land en het is echt een hele beleving om er doorheen te lopen. De familie van Estefany trakteerde me op een typisch Guatemalteekse maaltijd: pepian. Pepian bestaat uit kip, rijst, aardappel, güisquil (een lokale groente hier) en een hele sterke saus. Het is best lekker, maar zeker niet m’n favoriet. Na Antigua werd de avond gevuld met een bezoek aan een voetbalwedstrijd van mijn nieuwe broertje Charlie (die eigenlijk Carlosandres heet, maar dat vind ik te lang).

De fotograaf uithangen bij de beroemde poort van Antigua.

 

Zondag 23 april 2017

Het is zondag en dat betekent: kerk. Ik hoefde deze keer (gelukkig) geen jurk aan en de kerk is heel informeel gevestigd in een hotel in een groot gebouw genaamd Tikal Futura. De kerkdienst was een aanslag op m’n energie want de muziek stond zó hard dat het hele hotel inmiddels wel wakker was. Achter mij schreeuwde de hele dienst een mevrouw “SAAAAANTOOOOO!” (‘Heilig’) en “SIIII, SENOOOOOOOR” (‘Ja, Heer’). Voor me zat de hele kerk keihard te huilen en naast me ging een meneer op de grond liggen. Ik wil ze niet beledigen, hoor, maar ik kon er werkelijk niets mee. En dan was alles ook nog eens in het Spaans.

Eduardo vond dat ik nog niet genoeg geterroriseerd was, dus nam hij me mee naar een surpriseparty voor Estefany. Haar verjaardag was op 12 april, maar daar kon hij niet bij zijn. En zo belandde ik ineens in een huis met 30 mensen die ik niet verstond, met Real Madrid – FC Barcelona keihard ‘op de achtergrond’ en een maaltijd waar ik hartelijk voor bedankte: ceviche. Een garnalencocktail met ui en weet ik veel wat nog meer. Ik voelde me er totaal niet thuis, omdat iedereen tegelijk met me wilde praten en dat kan ik (nog) niet. Dus mensen vonden me maar stil en raar. Ik wilde zo snel mogelijk naar huis, maar het feestje duurde uiteindelijk tot een uur of 10… Ik heb betere zondagen gekend.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply