Daily Dutch Guateblabla Guatemala Sacatepéquez

Muggenoorlog, paspoort en nieuwe liefde

Zondag 14 mei 2017
Voor de oplettende lezer: er mist een aantal dagen. Inderdaad, niet élke dag in Guatemala is spannend genoeg om over te schrijven. Zo zat ik vrijdag vrijwel de hele dag ziek op kantoor, stapte ik ‘s middags van het voetbalveld met 32(!) muggenbulten en lag ik daarom ook zaterdag vrijwel de hele dag ziek op bed. Het enige uitstapje van die dag was een tripje naar de McDonalds, omdat ik de hele dag niets gegeten had. Zondag was een stuk leuker! ‘s Middags stond er een tripje naar San Lucas gepland, waar ik een barbecue mocht bijwonen met een aantal familieleden en vrienden van het gezin waar ik bij woon. Het was best gezellig, al had ik nog steeds moeite om me in de Spaanse gesprekken te mengen. Ik versta heel veel en ik spreek de taal wel, maar het is zó moeilijk om het eruit te krijgen! Gelukkig was er een pooltafel op het terrein, dus was het iets makkelijker om me te vermaken. Hoewel ik werkelijk nog nooit had gepoold, versloeg ik mijn broertje Charlie al in het eerste potje! Helaas regende het bijna de hele middag, waardoor ik aan het eind helemaal bevroren was.

Dit was nog niet eens de helft!

Dinsdag 16 mei 2017
Gister kreeg ik eindelijk een mailtje over mijn paspoort: hij was gearriveerd! Vandaag kwamen Sam en Hannah me thuis oppikken om mijn paspoort op te halen bij het consulaat in Santa Catarina Pinula, op ongeveer een uur rijden. Bij het consulaat (+ kaasfabriek) aangekomen hoefde ik alleen een papiertje te ondertekenen en daarna was ik de trotse eigenaar van een zachtroze noodpaspoort met rode lettertjes. Een jaar geldig en in Nederland in te wisselen voor een echte. Deze keer helaas wel zonder immigratiestempel, dus daarvoor moet ik volgende week wéér naar het immigratiekantoor. Het verbaasde ons alle drie hoe snel die Nederlanders alles geregeld hadden. Geen gedoe met de foto, geen gedoe met de vliegtickets. Na tien minuten stonden we weer buiten. Het was inmiddels tijd om te lunchen, dus crosten we snel terug naar de supermarkt in San Cristóbal, waar we een paar kilo vlees en een flinke zak groenten insloegen. In de tuin van het teamhuis van AMG, waar Sam praktisch gezien woont, staat een grote grill, dus we gingen heerlijk kokkerellen. Gegrild varkenslapje met gegrilde aardappeltjes, courgette, ui en paprika en een flinke bak rijst. Ik denk dat ik in de afgelopen twee maanden niet zo lekker heb geluncht als vandaag. Een mooi feestje om mijn nieuwe paspoort te vieren!

Het Nederlandse consulaat in Santa Catarina Pinula, waar ook heerlijke Nederlandse kaas verkocht wordt.

Woensdag 17 mei 2017
Weinig nieuws voor vandaag, behalve dan dat ein-de-lijk mijn filmscript voor de eerste video is goedgekeurd door Gary. Voor iedereen die alweer vergeten is wat ik hier doe: ik ben hier onder andere om zes video’s te maken over het werk voor AMG. Eén video per afdeling (Familie, Gezondheid, Onderwijs, Bescherming en Werkgelegenheid) en een institutionele video over AMG waarin alle afdelingen nog een keer langskomen. Een enorme klus en het duurt allemaal veel langer dan we gepland hadden, maar hé, ik woon in Guatemala, dus daar gaat alles nou eenmaal langzamer. Het script is af en de grafisch vormgever heeft het animatiedeel op zich genomen, dus ik kan me nu focussen op het schieten van de beelden. Ik ben best een beetje trots op het idee en ik hoop dat ik snel een mooi resultaat kan laten zien!

‘s Avonds kwamen Sam en Hannah me weer ‘ophalen’ om het huis tegenover mijn huis te bekijken. In juli komt mijn vriendinnetje Megan ook stagelopen bij AMG en stomtoevallig is er in het huis tegenover mij een kamer te huur. Daar woont een vriendin van Sam met haar moeder en ze hebben veel ruimte over. Dus wij gingen met z’n drieën even kijken of de kamer wat voor Megan zou zijn, omdat ze anders in Antigua komt te wonen en ze elke ochtend anderhalf uur moet reizen om op kantoor te komen. De kamer was helemaal top! Eigen kamer, eigen badkamer, een lekker bed en een internetaansluiting. Gary, Megan, Sam en ik zijn erg enthousiast over het idee dat Megan straks op nog geen tien meter van mijn huis kan komen wonen. Dat zou ons allebei een stuk meer vrijheid geven, omdat we dan samen misschien wel even buiten de muren van mijn wijk kunnen rondlopen. In ieder geval zou Megan dan elke dag met mij en Estefany mee kunnen rijden naar het kantoor en we kunnen samen pizza eten, samen naar de kerk lopen en filmavondjes houden. Een stuk gezelliger voor ons allebei!


Donderdag 18 mei 2017

Eindelijk is er een ‘nieuwe’ camera gearriveerd! Een prachtige Canon EOS Rebel 2Ti die zelfs nog beter is dan de camera die gestolen is. Ik ben er stiekem een beetje verliefd op… Ik kan eindelijk beginnen met het uitwerken van mijn socialmediacampagne en met het filmen! We hebben de camera geleend, dus we proberen nog uit te vinden of we die misschien kunnen overkopen. Ik kan niet wachten om morgen de camera te testen en mooie portretten te schieten op Escuela Rayo de Luz, de school op het terrein van het kantoor. Ik ga er alles aan doen om de camera goed te beschermen, want als ik hem nu nóg een keer verlies kan ik maar beter naar huis gaan…

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Yolanda Swager
    29 May 2017 at 18:09

    nou moppie, wat ziet je been eruit zeg, wat een bulten en dat is nog niet eens de helft, oei oei.
    nog 2 weken en dan neem ik een shitloot aan reactinepillen mee voor je.
    de dagen tellen we af hoor, allebei.
    we worden er helemaal een beetje nerveus van.
    kan niet wachten om jouw mooie Guatemala en al je vrienden te ontmoeten.
    veel liefs, xx pap en mam en Rooney

  • Leave a Reply