Daily Dutch Guateblabla Guatemala

Onafhankelijkheidsdag, boliche en Access Church

Zondag 10 september 2017
Na een druk, chaotisch en spannend weekend in het noorden van Guatemala en Mexico, keerden we vandaag eindelijk weer terug naar de stad. Onderweg stopten we nog even bij de Kairosschool in San Juan Ostuncalco, de school waar ik in 2015 aan gebouwd heb. De school was gesloten, want het was zondag, maar vanaf de buitenkant konden we zien dat zelfs op de hoogste verdieping inmiddels flink gebouwd wordt aan het kippenhok en de groentetuin. ‘s Middags arriveerden we eindelijk weer bij ons huis, waarna we de hele middag series gekeken hebben en geslapen hebben.

Maandag 11 september 2017
Deze dag was ik nog zó moe van de afgelopen weken, dat ik op kantoor bijna in slaap viel achter m’n computer. Een week ziekenhuis, een week oppassen, een weekend reizen, het begon allemaal een beetje te veel te worden. Daarnaast had ik erg het gevoel dat mijn stage voor geen meter opschoot, omdat ik naar mijn idee niet de juiste vaardigheden had om professionele video’s te maken. Ik heb het vijf maanden lang geprobeerd, maar het lúkt gewoon niet. In m’n eentje zes video’s maken was gewoon te veel: informatie verzamelen, mensen interviewen, scripts schrijven, locaties en acteur zoeken, de video draaien, monteren, ondertiteling schrijven… te veel. Dus vandaag besloot ik dat aan te geven bij mijn stagebegeleider Gary en hij raadde me aan om de volgende dag even vrij te nemen om goed na te denken over wat ik dan wél wil en kan doen en even bij te komen van de stress.

Dinsdag 12 september 2017
Op aanraden van Gary even een dagje he-le-maal niets doen. Hoewel ik dat helemaal niet kan, heb ik geprobeerd me zoveel mogelijk aan dit voorschrift te houden, op het vertalen van een paar sponsorbrieven na. ‘s Avonds kwam Gary naar ons huis toe en hebben we samen een rondje door de wijk gelopen om mijn zorgen te bespreken. Het was heerlijk om even alles eruit te gooien; alle frustraties, alle angsten en onzekerheden. Hij begreep het gelukkig wel en daarna hebben we een paar veranderingen aangebracht in mijn takenpakket, zodat ik ook de komende drie maanden nog gelukkig ben hier in Guate. Ik ga me nu vooral richten op het schrijven van scripts, rapporten over elke afdeling en socialmediacampagnes, omdat ik me daar een stuk prettiger bij voel. De komende weken mag ik dus lekker doen wat ik het liefste doe: schrijven! De twee dagen daarna heb ik weer op kantoor doorgebracht en me vooral gericht op het wegwerken van al het achtergebleven schoolwerk, want dat moet ook gebeuren.

Vrijdag 15 september 2017
Onafhankelijkheidsdag! De straten vulden zich vandaag met tientallen optochten, hardloopwedstrijden en demonstraties. Honderdvijfennegentig jaar onafhankelijkheid moest gevierd worden! Voor ons was het helaas het beste om thuis te blijven, omdat het op straat zó druk is dat onze veiligheid niet meer gegarandeerd kon worden. Zeker niet toen het hele centrale plein vol liep met demonstranten die het aftreden van president Jimmy Morales eisten. Op Onafhankelijkheidsdag wordt in heel Guatemala de Antorcha de la Independencia-estafette gehouden. Dit betekent dat groepjes hardlopers uit het hele land met een brandende fakkel vanuit hun geboortedorp naar de stad rennen. Als je dicht bij de stad woont heb je geluk, maar woon je in het noorden, dan moet je flink wat kilometers rennen! Het was een gaaf gezicht; fanatieke, schreeuwende hardlopers, met brandende fakkels, aangemoedigd door de andere renners in een busje achter hen. De dag werd afgesloten met knallende vuurwerkbommen en een spelletjesavond bij Sam en Hannah thuis. Mijn eerste Guatemalteekse Onafhankelijkheidsdag kan ook weer van het lijstje af!

Fijne verjaardag, Guate!

Zaterdag 16 september 2017
Een heerlijk dagje bloggen boven in de woonkamer van het teamhuis, even een ontspannend weekendje. Aan het eind van de middag werden we door Sam en Hannah uitgenodigd om mee te gaan bowlen (boliche) in Tikal Futura, een enorm hotel/winkelcentrum in het hart van de stad. Ik had geen idee dat bowlen überhaupt bestond hier in Guatemala, dus ik vond het erg leuk om dit mee te maken. Daarnaast gingen ook alle Wilsons en Charissa mee, dus het was enorm gezellig! Na een uurtje bowlen eindigden we met z’n allen in het winkelcentrum achter ons huis, voor een dikke, vette hamburger en wat taco’s. Ik schaam me er een beetje voor om dit te schrijven, maar ik eet hier meer fastfood dan groentes. Ach, over een paar maanden zit ik alweer aan de gezonde hutspot, de boerenkool en de worteltjes, dus de fastfoodcultuur hier kan ik nog wel even volhouden. Na het eten belandden we voor de tweede keer in het huis van Sam en Hannah voor een potje Kolonisten van Catan met Phil. Als ik straks weer thuis ben, ben ik een Catan-professional!

Zondag 17 september 2017
‘s Ochtends werden we door de Wilsons opgehaald voor de kerkdienst in de Access Church, op ongeveer twintig minuutjes rijden bij ons vandaag. Mijn favoriete kerk tot nu toe! De dienst voelt altijd alsof je in een grote woonkamer zit, want je mag tussendoor gewoon een kopje thee pakken en huishond Cloë loopt ook gewoon rondjes tijdens de dienst. De dienst begint altijd met lekker zingen en daarna houdt voorganger Fontaine een korte overdenking. We zitten nu midden in een prekenserie over Liefde, Seks en Dating en deze keer ging het over hoe mannen vrouwen behandelen en wat de Bijbel zegt over de waarde van de vrouw. Erg interessant! Vorige keer dat we in deze ‘kerk’ waren, werden er drie kinderen gedoopt en vierden we het avondmaal. Heb nog nooit een onderdompeling meegemaakt, dus ik vond het heel bijzonder. Access Church is voor mij echt een plek waar ik me thuis voel. Iedereen is er heel aardig, de diensten zijn in het Engels en alles is lekker informeel en ontspannen. Het terrein is ook prachtig en vanaf het dak heb je een mooi uitzicht over de stad en de vulkanen. Mocht je ooit naar Guatemala komen en een kerk zoeken, Access Church is the place to be!

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Yolanda Swager
    1 October 2017 at 12:09

    na dit verhaal snap je natuurlijk wel dat IK geen colonisten van Catan met jou ga spelen:).
    een stage waar een stage ook voor bedoeld is: erachter komen waar je talenten en gaven liggen.
    blijf jij maar van die mooie verhalen schrijven, daar ligt je Kracht!
    Zullen we samen een keer naar die kerk gaan?

    xxx mam

  • Leave a Reply