Alta Verapaz Daily Dutch Guateblabla Guatemala Petén

Watervallen, tarantulas en blauwe billen

Vrijdag 28 april 2017

Voor vandaag stond eindelijk een lange reis door het land gepland! Na een kort dagje op kantoor – op vrijdag stopt iedereen om drie uur in plaats van half 5 – en een zware en hete training met de meiden van team 3 van Champions in Action, was het tijd om de tassen te pakken. Dat moest snel gebeuren, want om 9 uur vertrok de oude Amerikaanse schoolbus richting het hoge noorden. Op naar Las Conchas! We namen een nachtbus, waardoor we in de bus moesten slapen. Niet de meest comfortabele plek, dus mijn hele lichaam deed pijn toen we de volgende ochtend uit de bus stapten.

 

Hotel Villa Santa Elena in het kleine dorpje Chahal.

Zaterdag 29 april 2017

Laat in de ochtend arriveerde de bus bij hotel Villa Santa Elena in het dorpje Chahal, op de grens van de provincies Petèn en Alta Verapaz. De busreis was werkelijk prachtig; overal waar ik keek zag ik palmbomen, rubberplantages en meertjes waar vissersfamilies hun kleine hutjes hadden gebouwd. Wat is Guatemala toch een prachtig land! In het hotel kregen we gelukkig even de tijd om te ontbijten en om mijn vader te bellen, want vandaag was zijn zestigste verjaardag! Daarna was het tijd om eindelijk Las Conchas te bewonderen. Las Conchas is een prachtig natuurgebied met meerdere watervallen, midden in een tropisch regenwoud waar nog traditionele Maya-families wonen die geen Spaans spreken. Sommigen hadden zelfs nog nooit rood haar gezien, dus je raadt het al: iedereen moest er even aan zitten…

Las Conchas was werkelijk prachtig en bloedheet! Het was er maar liefst 38 graden met een luchtvochtigheid van 92%… Het was alsof ik midden in The Jungle Book terechtgekomen was. Ik kwam helemaal tot rust door alleen maar naar dit prachtige stukje wereld te kijken. Ik had gehoord over de hoogste waterval in Las Conchas en ik zei heel stoer dat ik daar sowieso wel vanaf zou springen, hoe hoog die ook zou zijn. Toch stond ik uiteindelijk met knikkende knietjes en een razend hart boven op de waterval. De jongen die er werkte zei dat het maar liefst 18 meter hoog was, maar dat geloofde ik niet echt. Maar tien meter was het zeker. Samen met Eduardo sprong ik niet veel later toch naar beneden, de diepte in. Ik klapte nogal hard op het water, waardoor ik met een blauwe rechterbil, een rode linkerdij en een pijnlijke elleboog het water uitklom. Het was het waard! Eduardo en ik besloten nog een keer te gaan en het vast te leggen op camera. Hier zou ik waarschijnlijk nooit meer terugkomen, dus dan moest ik er nog maar even extra van genieten. Rond een uur of drie keerden we terug naar het hotel, waar we konden genieten van onze eigen cabine aan de achterkant van het terrein. Het leek me wel verstandig om meteen de klamboe om mijn bed te vouwen. ‘s Avonds bleek dat geen slecht idee te zijn toen we oog in oog kwamen te staan met een spin zo groot als mijn handpalm en een volledige kikkerfamilie. We hebben heerlijk geslapen. Echt.

Achttien meter is het denk ik niet, maar hoog was het zeker!

Zondag 30 april 2017

De volgende ochtend werden we alweer vroeg ons bed uit getrommeld voor het volgende avontuur: de grotten van Se’tzol. Meteen nadat ik onder de douche vandaan kwam, was ik alweer doorweekt van het zweet. Wat een hitte! Zelfs ademen was lastig door de enorme luchtvochtigheid. De bus vertrok rond 8 uur richting Se’tzol, waar we na een lange wandeltocht door de jungle aankwamen bij de eerste grot. Ik vond het best een beetje spannend, want we gingen met zaklamp en al de donkere grot in. Zonder die zaklampen zagen we werkelijk niets en dat was maar goed ook, want in de derde grot vonden we zo’n grote tarantula dat ik de vierde grot eigenlijk niet meer in durfde. De grotten waren echt prachtig en in de eerste grot moesten we aan het eind onze zaklampen uitdoen en een minuut stil zijn. Het was er pikdonker en ik voelde overal water druppelen, dus ik was blij toen we de grot weer uitkwamen. De tweede en derde grot kwamen uit bij een prachtig blauw meer, dat we op grote hoogte konden bekijken. Tot we de tarantula en een hele zwerm vleermuizen tegenkwamen genoot ik enorm, ondanks de blauwe plekken en schaafwonden van het vele uitglijden en de scherpe rotswanden. Daarna hoefde het van mij niet meer, maar om de hoek stond alweer een vierde grot te wachten. Hoeveel grotten waren er in vredesnaam?! Uiteindelijk hadden we alle grotten bezocht en mochten we met de hele groep in grote rubberbanden door een vijfde grot drijven. Ontzettend rustgevend om even door het koele water te dobberen. Het was ook wel een leuk gezicht, want we dreven met z’n dertigen kalmpjes richting de waterval, waar we uiteindelijk allemaal in paniek het zweet uit de poriën moesten peddelen. Om 3 uur gingen we weer richting de bus, die er maar liefst tot middernacht over deed om ons weer veilig in Guatemala Stad af te leveren. We waren allemaal kapot, maar het was een enorm leuk weekend met veel nieuwe avonturen!

De vijfde grot van Se’tzol, waar we in rubberbanden doorheen konden dobberen.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply